Çorap Söküğü   ŞAŞKINLIK BİTSİN, KAPILAR AÇILSIN 38 yaşında bir kadın: Gülşah Yıldırım Genç. Mersin Büyükşehir Belediye Meclisi’nde başkan vekilliği görevini üstlendi. Şaşıranlar oldu, hâlâ tartışanlar var. Oysa asıl şaşırtıcı olan, gençlerin ve kadınların karar masasında yer almasının hâlâ şaşkınlık yaratmasıdır. Peki, neden şaşırıyoruz? Neyi tartışıyoruz? Bu sorunun cevabı, tutuklu Türkiye Belediyeler Birliği ve Mersin Büyükşehir Belediye Başkanı Vahap Seçer’in gençler üzerine yaptığı konuşmalarda saklı. Seçer, 17 Haziran 2026’da Genç Dostu Kentler Yönetişim Zirvesi’nde, “Gençleri karar masalarının tam merkezinde görmek zorundayız” demişti. Bugün yaşanan gelişme, bu sözlerin somut bir karşılığı değil mi? Gençler ve kadınlar geleceğin misafirleri değil, bugünün öznesi ve karar ortağıdır. Bir koltuğun değişmesi geçici olabilir ancak değişen zihniyet kalıcıdır. Bir kadının üstlendiği sorumluluk, ardından gelecek kadınlara yol açarken bir gencin başarısı da yaşın değil, cesaretin ve liyakatin belirleyici olması gerektiğini hatırlatır. Mesele bir isimden ibaret değil; kimin söz sahibi olduğu, kimin karar verebildiği ve siyasetin hangi anlayışla şekillendiğidir. Tartışmayı temsilin kendisi üzerinden değil, bu temsilin nasıl bir yönetime dönüşeceği üzerinden yürütmeliyiz. Çarşıya gider insan beğenmez, pazara gider mal beğenmez. Düğüne gider zurna beğenmez, hamama gider kurna beğenmez. Yumurtadan çıkar, kabuğunu beğenmez. Üzümün çöpünü, armudun sapını bahane eder! İşte Beğenmezgiller zihniyeti! Her şeye kusur bulan, hiçbir başarıyı içine sindiremeyen, kendi kibrini ölçü, kendi önyargısını hakikat sanan köhne anlayış… Genç bir kadın sorumluluk üstlenir, birileri şaşırır. Bir kapı açılır, birileri kapının eşiğinde kusur arar. Dün Mersin Büyükşehir Belediye Meclisi’ne başkanlık eden Gülşah Yıldırım Genç’i, Beğenmezgillerin kendini beğenmiş, ukala dümbeleği köhne zihniyetine verilmiş güçlü bir cevap olarak gururla izledim. Şaşkınlık bitsin, önyargılar aşınsın, kapılar açılsın! Yolun açık olsun Gülşah Yıldırım Genç. Unutma: Bazen bir insan yalnızca bir görevi üstlenmez; kendisinden sonra geleceklerin önündeki duvarlarda da bir kapı açar.