Çorap Söküğü   BUL GETİR, SAÇLARINI YOL GETİR Şimdi artık kelimeler kifayetsiz, anlamı yok. Çünkü, şu sebeple, zira: - Kolu kanadı kırık kuşlar gibiyiz ayrı diyarlarda. * Daha dün “Gandi” dediğimiz… Daha evvelsi gün “Piro” deyip ‘hak, hukuk, adalet’ arayışıyla ardında yürüdüğümüz... Ezel ebet solcu bildiğimiz tekil kişi, bugün sağcıların sol kolu. Sen ne büyük siyasetçiymişsin ey Süleyman Demirel! “Dün dündür, bugün bugündür” diye bir laf ettin, lafına takılmadık kimse kalmadı! Dünün Gandi’si, evvelsi günün Piro’su bugün en muteber ‘butlan.’ O hep, o her daim ‘Bay Kemal’miş meğerse. * Sayende sayeban olduk ‘Bay Kemal.’ Sayende önümüz, arkamız, sağımız, solumuz sobe. Sayende bölündük, Sayende dağıldık, Sayende uzaklaştık, Sayende ufalandık, Lime lime doğrandık, parçalara ayrıldık sayende… * “Ömür dediğin üç gündür. Dün geldi geçti. Yarın meçhuldür. O halde ömür dediğin bir gündür, o da bugündür.” Dün dünde kaldıysa bugün yeni sözler söylemek gerek şu halde: Kandırıldık, aldatıldık, kullanıldık. Bugünkü aklımla dünkü aklıma sıkayım, turp sıkayım. Hele sandığa koşup oy verdiğim o sol elim yok mu o sol elime Yörük sopasıyla vurayım. *   Bölündük, dağıldık, uzaklaştık, ufalandık, lime lime doğrandık, parçalara ayrıldık. Kandırıldık, aldatıldık, kullanıldık ey bugünkü aklım! Kabul etmem bir gün eksik olursa: Benden bu ömrümü çalan dünkü aklımı git ara bul getir, saçlarını yol getir. * Son sözü, Türk edebiyatının yüz akı Oğuz Atay söylesin: - Yeni bir dünya var, anlıyor musun Olric? Her şeyi geride bırakmak gerekiyor.