Kısa Bir Turizm Yazısı Yaz aylarının yaklaşmasıyla birlikte turizm yeniden ülke gündeminin en önemli başlıklarından biri haline geldi. Savaşların ve küresel krizlerin tetiklediği ekonomik daralma, turizm gelirinin kritik rolünü daha görünür kılıyor. Ancak Türkiye’nin turist beklediği Avrupa ülkelerinde de ciddi ekonomik sıkıntılar yaşandığı unutulmamalı. Bu nedenle turist “çantada keklik” değildir. “Almanlar  1 Euroyu iki üç kez çevirip öyle harcar” sözü, bu gerçeği oldukça iyi özetler. Bu noktada turizmcilerin iki temel ilkeyi aklında tutması gerekir: 1) Yabancı turist seçicidir. 2) Yabancı turistin parası değerlidir. Konuyu bilimsel bir çerçeveye oturtarak soruyu netleştirelim: Bir yabancı turist neden Silifke’ye niye gelir veya gelmek ister?  1. Farklı bir yaşamı deneyimlemek 2. İklim ve doğa farklılığını yaşamak 3. Yerel gastronomiyi tatmak 4. Tarih, kültür ve doğal çevreyi keşfetmek 5. Rahatlamak, partneriyle kaliteli zaman geçirmek ve günlük hayatın stresinden uzaklaşmak 6. Fiyat avantajı ve satın alma gücünden yararlanmak Bu maddelerin her biri elbette detaylandırılabilir. Ancak mevcut tabloya baktığımızda Silifke’nin yabancı turist için güçlü bir çekim merkezi oluşturduğunu söylemek zor. Trafik, gürültü, bakımsızlık, çevre kirliliği, yüksek fiyatlar ve hizmet kalitesindeki dalgalanmalar bölgenin rekabet gücünü zayıflatıyor. İspanya veya Yunanistan gibi oturmuş destinasyonlarla yarışabilmek için çok daha güçlü bir altyapı ve hizmet standardı gerekiyor. Umarım yanılırım; fakat mevcut durum bunu gösteriyor. Fiyat Rekabeti: Gerçekçi Bir Karşılaştırma Aşağıdaki örnek, yabancı turistin satın alma gücü açısından Türkiye’nin nasıl bir rekabet baskısı altında olduğunu açıkça ortaya koyuyor. Bodrum Yalıkavak’ta deniz kenarında orta-üst sınıf bir balıkçı lokantasında iki kişilik yemek: • 4 soğuk meze • 1 lakerda • Ara sıcak: kalamar • 2 adet lağos ızgara • 1 kazandibi • 1 şişe şarap • 1 şişe su Toplam: 11.600 TL = 219 EUR Aynı menü, Bodrum’un karşısındaki Yunan adasında: 83 EUR. Aradaki fark yaklaşık 3 kat. Yani Türkiye’de bir balıkçıda yemek yemek, yabancı turist için Yunan adasına kıyasla neredeyse üç kat daha pahalı. Bu tablo bize şunu söylüyor: 1 EUR ≈ 140 TL seviyesine gelmeden fiyat rekabetinde eşitlik sağlamak mümkün görünmüyor. Bu basit karşılaştırma, turizmde fiyat performans dengesinin ne kadar kritik olduğunu net biçimde ortaya koyuyor. Euroizasyon Gerçeği Öte yandan unutmamak gerekir ki AB ülkelerinin para birimi Euro ve rezerv paradır. TL ise bunun karşısında değersiz bir konumdadır. Nitekim Türkiye’deki otellerde , özel hastanelerde, sağlık kuruluşlarında, yaşlılar bakım kuruluşlarında ve havaalanlarındaki birçok satış noktalarında “duty free dahil” fiyatlandırmalar doğrudan Euro üzerinden yapılmaktadır. Madem Euro uyguluyorsunuz bari alış veriş yapan veya hizmeti alan yabancı bunun bedelini kendi kredi kartı üzerinden Euro çekilmesini isterse, bırakın bari Euro çekin ki turist ülkesine döndüğünde  TL/Euro kur farkı ve bir sürü komisyon ödemesin!  Bu uygulama muhtemelen dünyada eşi benzeri olmayan bir durum. Bir çok ülke gezdim, kendi para birimi dışında başka bir para birimini uygulayan kendi para birimini değersiz kılan başka bir ülke görmedim.  Kısacası ülke büyük ölçüde “Euroize” olmuş ve fiyatlama davranışları da buna göre şekillenmiştir. Yüksek enflasyonun bu süreçteki etkisi ise tartışmasız büyüktür. Bir de lügatımızdan şu modası geçmiş aşağılayıcı “turistik fiyat” lafını da tamamen atmamız lazım!  Kaynak: •Zafer Ilgar, Bodrum–Kos adası fiyat karşılaştırması •Yapay Zeka araştırması English Version  A Short Tourism Commentary As the summer season approaches, tourism has once again become one of the most prominent topics on the national agenda. The economic contraction triggered by wars and global crises makes the critical role of tourism revenue even more visible. However, it should not be forgotten that the European countries from which Türkiye expects tourists are also experiencing serious economic difficulties. Therefore, tourists are not “a guaranteed catch.” The German saying “German people turn 1 Euro two or three times before spending it” summarizes this reality quite well. At this point, tourism professionals must keep two fundamental principles in mind: 1. Foreign tourists are selective. 2. A foreign tourist’s money is valuable. Let’s frame the question more clearly within a scientific perspective: Why would a foreign tourist come or want to come to Silifke? 1. To experience a different way of life 2. To enjoy a different climate and natural environment 3. To taste local gastronomy 4. To explore history, culture, and the natural surroundings 5. To relax, spend quality time with their partner, and escape daily stress 6. To benefit from price advantages and purchasing power Each of these points can certainly be elaborated. However, looking at the current situation, it is difficult to say that Silifke offers a strong attraction for foreign tourists. Traffic, noise, neglect, environmental pollution, high prices, and fluctuations in service quality weaken the region’s competitiveness. Competing with established destinations like Spain or Greece requires a much stronger infrastructure and service standard. I hope I am wrong, but the current picture suggests otherwise. Price Competition: A Realistic Comparison The example below clearly illustrates the competitive pressure Türkiye faces in terms of foreign tourists’ purchasing power. A two person dinner at a mid‑upper‑class seaside fish restaurant in Bodrum Yalıkavak: • 4 cold starters • 1 lakerda • Hot starter: calamari • 2 grilled grouper (lagos) • 1 kazandibi dessert • 1 bottle of wine • 1 bottle of water Total: 11,600 TL = 219 EUR The same menu on the Greek island across from Bodrum: 83 EUR. The difference is roughly threefold. In other words, eating at a fish restaurant in Türkiye is almost three times more expensive for a foreign tourist compared to a Greek island. This tells us the following: Price competitiveness cannot be achieved unless 1 EUR ≈ 140 TL. This simple comparison clearly shows how critical the price–performance balance is in tourism. The Reality of Euroization On the other hand, it must be remembered that the currency of EU countries is the Euro, a reserve currency. The Turkish Lira, by contrast, holds a weak position. Indeed, many hotels, private hospitals, healthcare institutions, elderly care facilities, and even airport retail points in Turkey including duty free price directly in Euros. If you are already applying Euro pricing, then at least allow foreign customers to pay in Euros on their credit cards so they don’t face exchange rate losses and multiple commissions when they return home. This practice is likely unique in the world. I have traveled to many countries, and I have never seen a nation that undermines its own currency by pricing in another. In short, the country has become largely Euroized, and pricing behavior has adapted accordingly. The impact of high inflation on this process is undeniably significant. And we must completely remove the outdated and condescending phrase “touristic price” from our vocabulary. Sources: • Zafer Ilgar, Bodrum–Kos price comparison • Artificial Intelligence research Deutsche Version  Ein Kurzer Tourismuskommentar Mit dem Näherrücken der Sommermonate wird der Tourismus erneut zu einem der wichtigsten Themen auf der nationalen Agenda. Die durch Kriege und globale Krisen ausgelöste wirtschaftliche Abschwächung macht die entscheidende Rolle der Tourismuseinnahmen noch deutlicher sichtbar. Allerdings darf man nicht vergessen, dass auch die europäischen Länder, aus denen die Türkei Touristen erwartet, unter erheblichen wirtschaftlichen Problemen leiden. Daher ist der Tourist keineswegs „eine sichere Beute“. Das deutsche Sprichwort „Deutschen  drehen 1 Euro zwei oder dreimal um, bevor sie ihn ausgeben“ fasst diese Realität sehr gut zusammen. An diesem Punkt sollten Tourismusakteure zwei grundlegende Prinzipien im Kopf behalten: 1. Ausländische Touristen sind wählerisch. 2. Das Geld des ausländischen Touristen ist wertvoll. Stellen wir die Frage in einen wissenschaftlichen Rahmen: Warum sollte ein ausländischer Tourist nach Silifke kommen oder kommen wollen? 1. Um ein anderes Lebensgefühl zu erleben 2. Um ein anderes Klima und eine andere Natur zu genießen 3. Um die lokale Gastronomie zu probieren 4. Um Geschichte, Kultur und die natürliche Umgebung zu entdecken 5. Um sich zu entspannen, Zeit mit dem Partner zu verbringen und dem Alltagsstress zu entfliehen 6. Um von Preisvorteilen und Kaufkraft zu profitieren Jeder dieser Punkte ließe sich selbstverständlich weiter ausführen. Doch angesichts der aktuellen Lage ist es schwer zu behaupten, dass Silifke für ausländische Touristen ein starkes Anziehungszentrum darstellt. Verkehr, Lärm, Vernachlässigung, Umweltverschmutzung, hohe Preise und schwankende Servicequalität schwächen die Wettbewerbsfähigkeit der Region. Um mit etablierten Destinationen wie Spanien oder Griechenland konkurrieren zu können, braucht es eine deutlich stärkere Infrastruktur und einen höheren Servicestandard. Ich hoffe, dass ich mich irre, aber die derzeitige Situation spricht eine andere Sprache. Preiswettbewerb: Ein Realistischer Vergleich Das folgende Beispiel zeigt deutlich, unter welchem Wettbewerbsdruck die Türkei in Bezug auf die Kaufkraft ausländischer Touristen steht. Ein Abendessen für zwei Personen in einem mittel‑gehobenen Fischrestaurant direkt am Meer in Bodrum Yalıkavak: • 4 kalte Vorspeisen • 1 Lakerda • Warme Vorspeise: Calamari • 2 gegrillte Zackenbarsche (Lagos) • 1 Kazandibi • 1 Flasche Wein • 1 Flasche Wasser Gesamt: 11.600 TL = 219 EUR Dasselbe Menü auf der gegenüberliegenden griechischen Insel: 83 EUR. Der Unterschied beträgt nahezu das Dreifache. Das bedeutet: Ein Essen in einem Fischrestaurant in der Türkei ist für ausländische Touristen fast dreimal so teuer wie auf einer griechischen Insel. Daraus ergibt sich klar: Ohne einen Wechselkurs von etwa 1 EUR ≈ 140 TL ist Preisgleichheit kaum erreichbar. Dieser einfache Vergleich zeigt, wie entscheidend das Preis‑Leistungs‑Verhältnis im Tourismus ist. Die Realität der Euroisierung Man darf zudem nicht vergessen, dass die Währung der EU‑Länder der Euro ist  eine Reservewährung. Die Türkische Lira hingegen befindet sich in einer schwachen Position. Tatsächlich wird in vielen Hotels, Privatkliniken, Gesundheitseinrichtungen, Pflegeheimen und sogar an vielen Verkaufsstellen in Flughäfen einschließlich Duty Free direkt in Euro bepreist. Wenn ohnehin in Euro abgerechnet wird, sollte man ausländischen Gästen zumindest ermöglichen, auch in Euro über ihre Kreditkarte zu zahlen, damit sie bei ihrer Rückkehr keine Wechselkursverluste und zusätzlichen Gebühren tragen müssen. Diese Praxis ist vermutlich weltweit einzigartig. Ich habe viele Länder bereist, aber noch nie ein Land gesehen, das seine eigene Währung entwertet, indem es eine andere zur Grundlage macht. Kurz gesagt: Das Land ist weitgehend euroisiert, und das Preisverhalten hat sich entsprechend angepasst. Der Einfluss der hohen Inflation auf diesen Prozess ist unbestreitbar. Und wir sollten den veralteten und abwertenden Ausdruck „touristischer Preis“ endgültig aus unserem Wortschatz streichen. Quellen: • Zafer Ilgar, Preisvergleich Bodrum–Kos • KI‑gestützte Recherche