Yağmur sana çok yakışıyor Gökbelen… Bu yaz Gökbelen günlerim çok buruk ve hüzünlü geçti. Hayatımın önemli bir direği olan annemi kaybetmem, Gökbelen’in yayla sevgisini bu yıl bana doyasıya yaşatmadı. Gökbelen, çocukluğumdan beri hayatımda çok önemli bir yeri olan bir yayladır. Bu yaylada benimle birlikte birçok değerli insan yaşamını geçirdi. Biz, geleneksel olarak eski çocukluk ve gençlik arkadaşları olarak 30 Ağustos öncesinde bir araya geliyor, birlikte eski günleri yâd ediyoruz. Bu yıl, belki de uzun zamandan beri ilk defa, 28 ve 29 Ağustos günlerinde Gökbelen’de çok güzel bir yağmur yağdı. Gökbelen’in o güzel toprak kokusunu ciğerlerimizde hissettik. Ardından hava sıcaklığının birden düşmesiyle ceketlerimize sarılıp eski günlerimize geri döndük. Fakat eski Gökbelenliler olarak hepimizin ortak derdi, Gökbelen’in bakımsızlığı ve inanılmaz bir çöp yığınına dönüşmesi. Arkadaşlar olarak Gökbelen’in iki temel problemi üzerinde fikir birliğine vardık: 1) Gökbelen’de yaşayanlar Bazı insanlar bu kutsal yaşam alanını adeta bir çöp kutusuna çevirmek için yarışıyor. Bunun, eğitimsizlikten kaynaklanan büyük bir boşluk olduğunu düşünüyorum. Zira evine girerken ayakkabısını çıkaran bir toplumun, içtiği sigaranın izmaritini, pet şişesini ve diğer çöplerini sokağa atması büyük bir çelişkidir. 2) Gökbelen’e günübirlik gelenler Bu kesim de Gökbelen’in ahengini adeta bozmak için yarışıyor. Gelişigüzel park etme anlayışı, gereksiz korna kullanımı ve çevreye karşı duyarsızlık bir araya geliyor. Gökbelen’e adeta kendi çöplerini de getiriyorlar; tarihi dere boyuna, çarşı içine ve kahvehane önlerine çöplerini atmaktan çekinmiyorlar. Bu eşsiz yayla nasıl kurtulur? Gökbelen’i “doğal koruma alanı” ilan etmek, Gökbelen’e özgü kurallar koymak ve buna paralel etkili bir denetim sistemi oluşturmak gerekiyor. Aksi hâlde bu eşsiz yaylayı gelecek nesillere olması gerektiği gibi bırakabileceğimizden endişeliyim. Muhtarlıktan başlayarak belediyenin ilgili birimlerine kadar herkes tarafından bu kuralsızlıklar sürekli ve kararlı bir şekilde denetlenmezse, Gökbelen halkının kendi kendine bu yaylayı koruma bilincine ulaşacağını düşünmek büyük bir saflık olur. Ne ilginç… Yaşadığımız yüzyılda, “Gökbelen’i nasıl daha estetik, daha güzel ve daha şirin bir mahalle hâline getiririz?” diye konuşmamız gerekirken, bugün konuştuğumuz konu şu:  Gökbelen’i bu çöplükten, bu pislikten nasıl kurtarırız? Gökbelen hepimizin. Gökbelen’e sahip çıkalım.   In English Version.  Rain suits you so beautifully, Gökbelen… This summer, my days in Gökbelen were filled with sadness and a deep sense of melancholy. Losing my mother, one of the most important pillars of my life, meant that I could not experience my love for Gökbelen and the joy of being in the highlands as I normally would this year. Gökbelen has held a very special place in my life ever since my childhood. Many wonderful and valuable people have spent part of their lives here alongside me. As we have traditionally done, my old childhood and youth friends and I come together before August 30 to reminisce about the old days and share memories of our younger years. This year, perhaps for the first time in a long while, Gökbelen received a beautiful rainfall on August 28 and 29. We breathed in that wonderful scent of wet earth that is so characteristic of Gökbelen. Then, as the temperature suddenly dropped, we wrapped ourselves in our jackets and were transported back to the days of our youth. Yet, as old Gökbelen residents, we all share the same concern: the neglect of Gökbelen and its transformation into an incredible pile of garbage. As friends, we agreed on two fundamental problems facing Gökbelen: 1) The people who live in Gökbelen Some people seem to be competing with one another to turn this sacred living environment into a garbage dump. I believe there is a serious lack of environmental awareness, perhaps stemming from inadequate education. It is a profound contradiction that a society in which people take off their shoes before entering their homes can casually throw cigarette butts, plastic bottles and other waste onto the streets. 2) Those who come to Gökbelen for the day This group also seems determined to disrupt the harmony of Gökbelen. Careless parking, unnecessary honking and indifference toward the environment all come together. They seem to bring their own garbage with them, too, and have no hesitation about throwing it along the historic stream, in the town centre and in front of the local cafés. How can this unique highland be saved? Gökbelen needs to be declared a “natural conservation area,” with specific rules established for the area and an effective system of monitoring and enforcement put in place. Otherwise, I fear that we will not be able to leave this unique highland to future generations in the condition it deserves. Unless these violations are continuously and firmly monitored from the local headman’s office to the relevant municipal authorities it would be naïve to believe that the people of Gökbelen will simply develop the necessary awareness to protect this highland on their own. How ironic… In the 21st century, instead of discussing “How can we make Gökbelen more beautiful, more attractive and more charming?”, the subject we find ourselves discussing today is: How can we save Gökbelen from this garbage, from this filth? Gökbelen belongs to all of us.
Let’s take care of Gökbelen…   Deutsche Version  Der Regen steht dir so gut, Gökbelen… Dieser Sommer in Gökbelen war für mich von großer Traurigkeit und Melancholie geprägt. Der Verlust meiner Mutter, einer der wichtigsten Säulen meines Lebens, hat dazu geführt, dass ich meine Liebe zu Gökbelen und die Freude am Leben in den Bergen in diesem Jahr nicht so intensiv erleben konnte wie sonst. Gökbelen hat seit meiner Kindheit einen ganz besonderen Platz in meinem Leben. Viele wertvolle Menschen haben hier gemeinsam mit mir einen Teil ihres Lebens verbracht. Wie wir es traditionell tun, treffen wir uns als alte Freunde aus Kindheit und Jugend vor dem 30. August, um gemeinsam in Erinnerungen an vergangene Zeiten zu schwelgen. In diesem Jahr hat es  vielleicht zum ersten Mal seit langer Zeit  am 28. und 29. August in Gökbelen wunderschön geregnet. Wir konnten den herrlichen Duft der feuchten Erde von Gökbelen tief einatmen. Als die Temperaturen danach plötzlich sanken, zogen wir unsere Jacken enger um uns und fühlten uns wieder in unsere Jugendzeit zurückversetzt. Doch als alte Gökbelen-Bewohner haben wir alle die gleiche Sorge: die Vernachlässigung Gökbelens und seine unglaubliche Verwandlung in einen Müllplatz. Als Freunde waren wir uns über zwei grundlegende Probleme Gökbelens einig: 1) Die Menschen, die in Gökbelen leben..  Manche Menschen scheinen geradezu darum zu wetteifern, diesen besonderen Lebensraum in eine Müllhalde zu verwandeln. Ich glaube, dass hier ein großes Defizit an Umweltbewusstsein besteht, vielleicht auch aufgrund mangelnder Erziehung und Bildung. Denn es ist ein großer Widerspruch, wenn Menschen zu Hause ihre Schuhe ausziehen, ihre Zigarettenkippen, Plastikflaschen und anderen Müll aber einfach auf die Straße werfen. 2) Die Menschen, die für einen Tagesausflug nach Gökbelen kommen..  Auch diese Gruppe scheint darum zu wetteifern, die Harmonie Gökbelens zu zerstören. Rücksichtsloses Parken, unnötiges Hupen und Gleichgültigkeit gegenüber der Umwelt kommen zusammen. Sie scheinen ihren eigenen Müll gleich mitzubringen und haben keine Hemmungen, ihn am historischen Bachlauf, im Ortszentrum und vor den örtlichen Cafés liegen zu lassen. Wie kann dieser einzigartige Ort gerettet werden? Gökbelen sollte zu einem “Naturschutzgebiet“ erklärt werden. Es müssen eigene Regeln für Gökbelen festgelegt und gleichzeitig ein wirksames Kontroll und Überwachungssystem eingerichtet werden. Andernfalls habe ich große Sorge, dass wir diesen einzigartigen Ort nicht so, wie er es verdient, an die kommenden Generationen weitergeben können. Wenn diese Regelverstöße nicht kontinuierlich und konsequent kontrolliert werden angefangen beim Ortsvorsteher bis hin zu den zuständigen kommunalen Behörden, wäre es meiner Meinung nach naiv zu glauben, dass die Menschen in Gökbelen von selbst das notwendige Bewusstsein entwickeln werden, diesen Ort zu schützen. Wie paradox…Im 21. Jahrhundert sollten wir eigentlich darüber sprechen: “Wie können wir Gökbelen schöner, ästhetischer und lebenswerter gestalten?“ Doch stattdessen müssen wir heute über etwas ganz anderes sprechen: Wie können wir Gökbelen von diesem Müll und diesem Schmutz befreien? Gökbelen gehört uns allen. Lasst uns Gökbelen schützen und bewahren.