BİR ŞEHRİN GELECEĞİNDE LİYAKAT Bir önceki yazımda "Cumhuriyetin sigortası liyakatte" kısaca açıkladığım güçleri biraz daha ayrıntılı yazmak istedim. Bir şehrin geleceğini belirleyen öncelikli üç güç var: Yerel yönetim, eğitim ve gençlik. Bizim görevimiz bu üçünü aynı masaya oturtmak. Ve masanın tek kuralını koymak: "Liyakat".  Bugün o gücün sahaya nasıl ineceğidir. "Liyakati açıklamıştım..Şimdi liyakatın okullarda nasıl olmasıdır."  "Teoriyi bitirdik. Sıra uygulamada." Önce eğitim kalitesi yükselmezse diğer projeler havada kalır. Gençlik meclisi de mikro hibe de ancak donanımlı gençlerle yürür. Bu üçü ayrı ayrı koşarsa yorulur. Ama aynı hedefe, aynı kurala bakarak koşarsa şehir yürür. O hedef: Kalite. O kural: Liyakat. Belediyeler için şunu çok net gözlemleriz.  Belediyelerin işi okul açmak, müfredat yazmak, öğretmen atamak değil. Bu Milli Eğitim’in işi. Ve bizde bunun için sonuna kadar saygı duyuyoruz. Çünkü bildiğimiz gibi liyakatli genç, liyakatli eğitimle, liyakatli belediyede buluşursa, kazanan hep şehir olur. Bilinçli yaşayanlar olarak okulun kapısından çıkan enerjiyi şehrin sokaklarına taşımak hedefimiz olmalı. Yerel yönetimler olarak emek veren gencin önünü açmaktır.  "Benim bir fikrim var" diyen öğrenciye "gel, birlikte yapalım" demek geleceğimize yatırımdır. Bunu yaparken de tek bir ölçümüz olacak: Liyakat. Torpil yok. Yakınlık yok. Sadece emek, fikir ve sonuç olacaktır. Nasıl mı diyecek olursak; okul yöneticileri : "Bizim kütüphane için proje lazım." diye istekte bulunacak. Gençlerde talip olacak: "Biz çözeriz."  Belediyede; "Mentoru, (yönderi) fonu, sahayı ben veririm. Yapan sizler olun." İlkokulda merak, lisede proje, üniversitede yönetim. Bu zincir liyakatle kurulursa, 4 yıl sonra elimizde sadece diploma değil, şehri bilen, sorun çözen gençler olur. Bu bir yardım değil. Bu bir yatırımdır. Şehre yapılan en akıllı yatırımdır. Önce belirli pilot okullarda. Sonra tüm Mersin’de. Ve herkes görecek:  Kapımız önerisiyle her öğrenciye açıktır. Yıllardır meslek liselerinin sorunları: 1. Hep aynı sorunu dinlemekteyim özellikle ailelerinin şikayetleri  bilginin az verilip uygulama adında işyerlerinde rastgele çalışıyor olmalarıydı. Ayrıntıya girmek istemiyorum herkes bunların farkında özellikle tedirginlik iş kazalarıyla daha çok bağlantılı.2.  Şu an pilot okullar seçilip ciddi bir çalışmaya adım atabiliriz. 3. Öğretmenlerimiz, müdürlerimiz, gençler... Bu tür çalışmalar öğrencilerimizin özgüvenini arttırıp araştıtmacılığıyla eğitimin kalitesinide yükseltecektir. Kritik üç İlkeyi burada hatırlatmak faydalı olacaktır. 1. Ölçülebilirlik: Her şey puanla olsun. Kaç genç staj yaptı, kaç proje hayata geçti. 2. Şeffaflık: Tüm süreçler canlı yayın ve site üzerinden. 3. Süreklilik: Başkan değişince bitmesin diye yönetmelik hukukçularla etkin yazılmalıdır. Mersinli olarak şehrimizin  özelinde düşünürsek: Liman lojistiği, tarım teknolojileri, turizm ve deprem dirençliliği alanlarında gençlere özel liyakat programları çok tutar. Her ildeki konulara ihtiyaçlara göre bu sistem çok verimli çalışmalarla gerçekleşebilir. Merkezle işbirliği içinde ilçelerle koordineli çalışmalar ses getirir. Yerel Paydaş Masalarıyla: İlçedeki lise müdürleri, STK’lar, muhtarlar, esnaf odası ile toplantı. "Bizim ilçenin derdi ne?" Gençlik Meclisi + 1 Mikro Hibe yarışması birebir kopya başlar. Böylece sistem oturur. Her ilçe bütçesinin belli yüzdesini kendi önceliğine harcar. Merkez karışmaz, sadece liyakat kuralını denetler.  Örneklerim uzun süredir kendi ilimizin bazı ilçelerimizde gözlemlediklerim. - Erdemli: Tarım teknolojileri + sera genç girişimcilik programı - Silifke: Tarih ve turizm rotası genç rehberlik projesi  - Tarsus: Lojistik ve e-ticaret eğitimleri - Anamur: Muz seracılığı + ihracat eğitimi - Mut: Organik tarım ve kooperatifçilik. İlçeler Arası Yarışmalar. Her sene "En İyi Yöresel Gençlik Projesi". Kazananın bütçesi iki katına çıkartılır gibi örnek açıklamalarım umarım uygulanır  böylece bölgemize ivme kazandırırız. Küçük bir çalışma için: 1. Üçlü Koordinasyon Kurulu.  Ayda 1 kez. Merkez + 3 ilçe temsilcisi + 2 genç meclis üyesi. Veriler konuşulur. 2. Tek Veri Tabanı: Kaç genç başvurdu, kaç proje bitti. Tüm ilçeler aynı ekranı görür. Liyakat şeffaflığı korunur. 3. Rotasyon Programı: Merkezde eğitim alan ilçe gençleri, diğer ilçelere bir haftalığına gidip deneyim aktarır. Yol haritası uzmanlarla çizilecek etkin verimli çalışmalarla gerçekleştirilir. Kendi yöresel projelerinide tasarlayan ilçeler öncelikli ekonomik büyümeyide sağlamış olur. Bu modelin en büyük avantajı: Merkez "her şeyi ben yaparım" yükünden kurtulur, ilçeler "bize sorulmuyor" demez. Liyakat da her yerde aynı kural olduğu için kimse "torpil" diyemez. Mersin’de pilot olarak üniversite işbirliğiyle Gençlik Meclisleri etkin olur diye düşünmekteyim. Merkezde Başlatılacak  ilk iş: "Eğitim Altyapısını Liyakatle Kurmak" olacaktır.  Eğitim Çekirdeğine örnek verirsem: 1. Belediye Gençlik Akademisi Torba eğitim değil, diplomaya denk sertifika gibi - 3 Ana Fakülte: 1. Şehircilik ve Yönetim: Bütçe okuma, proje yazma, ihale mevzuatı, veri analizi 2. Yerel Kalkınma: Tarım öncelikli, turizm, lojistik, kooperatifçilik 3. Sosyal İnovasyon: Afet, çevre, sosyal hizmet, dijital vatandaşlık - Eğitmenler: Daire başkanları + üniversite hocaları + sektörden mentorlar. Liyakatla seçilir. - Giriş için: Liyakat havuzundan sınav + mülakat. Kontenjan elli kişi/dönemsel olarak bu sayı daha az yada çok çalışmanın içeriğine göre değişebilir.. 2. Okul-Belediye Ortak Ders Modülü Müfredata dokunmadan, seçmeli gibi düşünülerek olmalı. Yeni ders yılında tüm öğretmen ve öğrencilerimize başarılar diliyorum. YEREL YÖNETİMLER EĞİTİM VERMEZ FIRSAT EŞİTLİĞİ SAĞLAYARAK GENÇLİĞE DESTEK OLUR. SONUÇ OLARAK KAZANAN ŞEHRİMİZ OLACAKTIR.