“ER DEFTERİ” GÖRÜLMÜŞTÜR!

Beş yıl önce vefat eden Silifkeli Hasan Boz’un 70 yıl önce denizci askerken tuttuğu defter bana teslim edildiğinde çok heyecanlıydım. Eskiden askerlere gelen mektuplar incelenerek açık vaziyette teslim edilir, zarfın üzerinde de “Er mektubu, görülmüştür” damgası vurulurdu. Eve geldiğimde “Er defteri, görülmüştür!” diye düşünerek hemen ayrıntılı biçimde incelemeye başladım.

Rıfat Yörük/Sesimiz Haber Merkezi             “Gemilerde talim var             Bahriyeli yârim var             O da gitti sefere             Ne talihsiz başım var”               Oturduğumuz Kapızlı’da bisikletimle geleneksel akşamüstü gezisinden eve doğru dönerken ismimle bana seslenildiğini duydum. Çağıran “Kuytu” isimli açık hava mekânında köftecilik yapan Karadede’li komşumuz Ahmet Cücel’di. Yanında eşi Meryem Hanım ve iki tatlı kızı da vardı. Zaman zaman çay içip sohbet ettiğimiz misafir köşesine oturduğumuzda oldukça heyecanlı bir şekilde bana yıpranmış bir “lise defteri” uzattı. Kapağındaki “Adı, Sınıfı, Okulu” kısmı tıpkı öğrenciler gibi doldurulmuştu. “Hasan Boz, Makine, Sultanhisar Gemisi” yazıyordu. Defterin ilk sayfalarını karıştırınca Silifkeli bir denizci askere ait olduğunu anladım. Ben de heyecanlanmıştım. Yarısına kadar dolu olan defterde 1954, 1955 ve 1956 tarihleri geçiyordu. Yani en az 70 yıllık bir asker defteriydi.             Eskiden askerlere gelen mektuplar incelenerek açık vaziyette teslim edilir, zarfın üzerinde de “Er mektubu, görülmüştür” damgası vurulurdu. Eve geldiğimde “Er defteri, görülmüştür!” diye düşünerek hemen ayrıntılı biçimde incelemeye başladım;             “Gölcük Dağları buluta yakın             Süngümü, kütüklüğümü belime takın             Benden ümidinizi kesmeyin sakın             36 ay dolunca gelirim sevgilim”             Daha girişte yer alan 21 kıtadan oluşan “Er Destanı”, Uzuncaburç Köyünden Hasan Boz’un memleketi, annesi ve ufak çocuğuyla eşine duyduğu hasretin şiirleşmesi, destanlaşmasıydı.             Defteri ayrıntılı inceleyip notlar aldıktan sonra teslim eden kişiyle görüşmek istedim. Osman Boz, komşu sitelerden Burçin Sitesinde görevliymiş. Serel Sitesinden emekli olduktan sonra yan site Burçin’e geçmiş. Defter sahibinin oğlu, Kuytu Köfte sahibi Ahmet Cücel’in de arkadaşıymış.             Buluşmamızda babası Hasan Boz’un 2021 yılında 88 yaşına girdiğinde vefat ettiğini, bir hafta sonra da acısına dayanamayan eşi Ayşe’nin yani annesinin Hakk’ın rahmetine kavuştuğunu söyledi. Ayrıca babalarının köylerinde çiftçilikle geçindiğini, gençliğinde keman çaldığını, toplam yedi evlâdı bulunduğunu, kendisinin de en küçükleri olduğunu belirtti.             “Bu defterin varlığından hiçbirimiz haberdar değildik. Ölünce evinde bir dolapta karşıma çıktı. Babamdan bana kalan tek hatıra bu oldu.” diyen 1970 doğumlu Osman Boz, babası askerden döndükten 14 yıl sonra doğmuş. İşte O Hikâye             1953 yılının sonları… Silifke’nin Uzuncaburç Köyünde babasının yanında çiftçilik yapan 1933 doğumlu Hasan Boz vatani görevi için askere çağırılır. O yıllarda askerlik süresi toplam üç yıl yani 36 aydır. Ancak Hasan’ın bir sevdiceği, gözünün nuru eşi, Ayşe’si vardır. 18 yaşındayken evlendirilmiştir. Üstelik altı aylık “Cengiz” isimli göz aydınlığı bir oğula sahiptirler.             Sülüsünü alan Hasan gözyaşları içinde Silifke’den uğurlandıktan sonra Tarsus Yenice tren istasyonuna gönderilir. O artık bir deniz eridir ve hedef Kocaeli’nin Gölcük ilçesidir. Ama aklı fikri oğlu ve Ayşesindedir.             Ayşe de artık “Gemilerde Talim Var/Bahriyeli Yârim Var” türküsünü söylemekte ve eşinden gelecek ilk mektubu beklemektedir.             Günler süren bir yolculuktan sonra Pozantı, Ulukışla, Konya, Akşehir, Afyon üzerinden İzmit’e oradan da Gölcük’e varıp birliğine teslim olan Hasan ilk fırsatta annesine ve eşine mektuplar yazarak adresini bildirir. Artık mektup bekleme sırası ona geçmiştir. Sultanhisar Gemisinin Makine Dairesi             Acemi eğitimini Gölcük’te tamamlayan Yörük Hasan, TCG Sultanhisar (D-354) muhribine verilir. “Destroyer” de denilen etkili silahlarla donatılmış bu büyük savaş gemisi saatte 30 mili geçen bir hıza ve çevikliğe sahiptir.             1940 yılında İngiltere kraliyet donanması için yapılan bu gemi 1942 yılında Türk Deniz Kuvvetlerine devredilmiş ve18 yıl hizmet ettikten sonra 1960 yılında hurdaya ayrılmıştır.             Hasan Boz işte bu Sultanhisar Gemisinin makine dairesinde, zor bir yerdedir. Sürekli tatbikat ya da seyrüsefer halindeki gemiye mektupların ulaşması daha zordur. İlk defa Silifke dışına çıkan “Boz Hasan” için günler çok zor geçmekte, tezkere tarihi bir türlü yaklaşmamaktadır. Emsali Bulunmaz Komutan             İzne çıktığı bir günde kırtasiyeciden “lise defteri” alan Hasan acılarını, hasretini döktüğü şiirleri, destanları buraya aktarmaya başlar. Kendisinin gemideki vazife tanımıyla başlayan bu defterin en arka sayfasında ise o dönem ülkemizi ve ordumuzu yönetenlerin isim ve unvanları yer almakta... Bu sayfada ismi geçen Kurmay Kıdemli Binbaşı Haydar Aydın’ın yanına ise “emsali bulunmaz’ şeklinde not düşmüş.             Defterde annesine yazdığı ve gemideki hayatı anlattığı şiirlerin haricinde sevdiği arkadaşlarının tarih atarak yazdıkları şiirler ve şarkı sözleri de bulunmakta...             Bu defterin hemen girişinde, beş sayfaya yayılan ve içinde zaman zaman annesine, zaman zaman eşine ve oğluna seslendiği ve sıla hasreti içinde kendisine sık sık mektup gönderilmesini beklediği dizelerle dolu “Er Destanı” yer almakta.             Sizi bu destanla baş başa bırakıyor, hemşehrimiz Hasan Boz’a da Allah’tan rahmet diliyorum.   ER DESTANI Şubenin önü doldu boşaldı Sılada nişanlım beş günlük kaldı  Kör olası muhtar askere saldı Tezkere almam çok zora kaldı   Şubeye vardım “soyun” dediler “Asker elbisesini giyin” dediler Tayın, karavana nedir bilmezdim Önüme getirip “yiyin” dediler   Asker oldum, çadır kuruldu düzlere Kanlı yaşlar doldu kara gözlere Belki kavuşmak nasip olur bizlere Sizler hakkınızı helâl edin bizlere   Bir mektup yazdım aktan karadan Gurbet için yaratmış bizi Yaradan Anne, mektubu kesme aradan Biz de kurtuluruz kanlı yaradan   Mektubun başına dikkat eyleyin Beni soranlara selâm söyleyin Bir mektup yazın da bana eyleyin Yazmayanlar bir gün gelir utanır   Dallarda gonca gül oldum açıldım Kumaş olup terzilerde biçildim Asker oldum, aranızdan seçildim Onun için dertli dertli söylerim   Ötüşmeyin kuşlar kışla taşında Hem askerlik hem hasretlik başımda Çok çile çekmişim şu genç yaşımda Onun için sılamı arzu ederim   Atın toplar atın, dağlar inlesin Okuyan destanımı herkes dinlesin Bu mektup, hâlimi size söylesin Bu gurbet ellerde ben de niderim?   Geminin yönü trene karşı İçinde söylenir İstiklal Marşı Biz de çalışırız vatana karşı Alnım açık, göğsüm açık giderim   Ey mektubum, sen anneme varınca Annem seni sağ eline alınca "Hani seni yazan oğlum?" deyince Sen de “Gölcük Dağlarında” dersin   Çok mektup yazdım eş ile dosta Günlerce bekledim, gelmedi posta Sılada sevgilim pek ağır hasta Hasretlik bağrımı deldi ne çare   Ah benim kalbimi yakan anneciğim Durmayıp yollara bakan anneciğim Yanıp yıkıldığım “vatan” anneciğim Oğlunu hatırından çıkarmayasın   Sevdalılar bu hayatta gülmezler Acıyıp da gözyaşımı silmezler Çocuk çocuk bu acıyı bilmezler Onun için dertli dertli ağlarım   Şubenin önünde dereler akar Oturmuş askerler çamaşır yıkar Sılada sevgilim yollara bakar Onun için dertli dertli ağlarım   Mektup yazdım acep köye varır mı? Gözü yaşlı sevgilimi bulur mu? Bir müjde de bize nasip olur mu? Onun için dertli dertli ağlarım   Gölcük Dağları buluta yakın Süngümü, kütüklüğümü belime takın Benden ümidinizi kesmeyin sakın 36 ay dolunca gelirim sevgilim   Trene bindim de kuş gibi uçtu Akşehir'i, Konya'yı geceleyin geçti Sabah ezanında Afyon'a erişti Ben seni anarak ağlarım anne   Trene bindim de inesim geldi İzmit'ten Silifke’ye dönesim geldi Koyveriniz beni kendi başıma Annemi, oğlumu göresim geldi     Bu askerlik uzuyor da bitmiyor Gurbet elde bize harçlık yetmiyor Rahatım ne kadar iyi de olsa Eşim, sevgilim hiç aklımdan gitmiyor   Denizde çeşitli balıklar yüzer Çeşmenin başında sevgilim gezer Yurdumun kokusu bağrımı ezer Haftada mektubun gözlerim anne   Bir mektup yazdım ki siz de biliniz Okuyup da baştan aşağı gülünüz Ne kadar zahmetse üzülme sevgilim Karşılığını seve seve veriniz Mersin’in Silifke kazasından Hasan Boz