Pencere’mdeyim   GÜNLÜK /13 Temmuz 2026 Bugün Sevgi Olsun Sanat Sarayım dediğim evimde; Nilgün Çekmen resim atölyesinden tanıdığım ve resme gönül vermiş misafirlerimleyim. Ortak konumuz sanat olunca 1960 yıllarından bu yana yaptığım sanat üretimlerine her yeni başlarken daima Haşmet Akal resim hocamı şükürle anarım. Şöyle ki Mersin Lisesi orta 2. Sınıf öğrencisiyim. Resim hocamız da Haşmet Akal. Bana söylediği “Kalemim bitti deme kömürü al, tuvalim bitti deme duvarı al. Yeter ki sürekli çalış” sözü benimdi artık. O günden bu yana geldiğim durduğum yerde bir alaylı olarak evrensel sanatçıyım. Çok şükür. Nilgün Çekmen’le sürdürdüğünüz çalışmalarınız benim için de değerli. Yaşadığım zorluklarda hep kendime “İsteyeceksin, yılmayacaksın, çalışacaksın” komutu verdim. Mehmet Çiftçi, İrfan Erdal, Nilgün Çekmen, Gülüşün Türedi, Kadriye Temel, Emine İlkkutlu, Mustafa Kara, Adem Türedi, Sevim Dağ, Kadriye Sözen) Resim sanatına alaylı olarak başladığınız yolculuğunuz uzun ömürlü olsun. Emeklerinizle renkleriniz solmasın, güçlü olsun. İyi ki bugün birlikteyiz. “Keşke”leriniz değil “iyi ki”leriniz çok olsun. Genç ressamımız İrfan da yanımızda. Komşumuzun oğlu derim ona ben yeni sergilere hazırlanma heyecanında. Resim sanatında yola çıkanlarımızla birlikteyken edebiyat dünyasından abide sanatçımız şair Ahmet Telli’ yi anıyoruz şiirleriyle. Gidersen Yıkılır Bu Kent şiirini okuyorum.   Gidersen Yıkılır Bu Kent Gidersen yıkılır bu kent, kuşlar da gider Bir nehir gibi susarım yüzünün deltasında Yanlış adresteydik, kimsesizdik belki Sarışın bir şaşkınlık olurdu bütün ışıklar Biz mi yalnızdık, durmadan yağmur yağardı Üşür müydük nar çiçekleri ürpeririken   Gidersen kim sular fesleğenleri Kuşlar nereye sığınır akşam olunca   Sessizliği dinliyorum şimdi ve soluğunu Sustuğun yerde birşeyler kırılıyor Bekleyiş diyorum caddelere, dalıp gidiyorsun Adını yazıyorum bütün otobüs duraklarına Öpüştüğümüz her yer adınla anılıyor Bir de seni ekliyorum susuşlarıma   Selamsız saygısız yürüyelim sokakları Belki bizimle ışıklanır bütün varoşlar Geriye mapushaneler kalır, paslı soğuklar Adını bilmediğimiz dostlar kalır yalnız Yüreğimize alırız onları, ısıtırız Gardiyan olamayız kendi ömrümüze her akşam   Gidersen kar yağar avuçlarıma Bir ceylan sessizliği olur burada aşklar   Fiyakalı ışıklar yanıyor reklam panolarında Durmadan çoğalıyor faili meçhul cinayetler Ve ölü kuşlar satılıyor bütün çiçekçilerde Menekşeler nergisler yerine kuş ölüleri Bir su sesi bir fesleğen kokusu şimdi uzak Yangınları anımsatıyor genç ölülere artık   Bulvar kahvelerinde arabesk bir duman Sis ve intihar çöküyor bütün birahanelere Bu kentin künyesi bellidir artık ve susuşun İsyan olur milyon kere, hiç bilmez miyim Sokul yanıma sen, ellerin sımsıcak kalsın Devriyeler basıyor karartılmış evleri yine   Gidersen yıkılır bu kent kuşlar da ölür Bir tufan olurum sustuğun her yerde (AHMET TELLİ) Ahmet Telli Sonsuz yaşama sen gittin gideli ülkemin bütün şehirleri şiirlerinle yankılanıyor, yıkılıyor. Ruhun şad, mekanın cennet olsun. Onun Akın’ın sesinden “Gidersen Yıkılır Bu Kent” ve de “Koynumda Resmin” dinleme zamanı şimdi… İster söyle, ister dinle, ister seyret, ister dans et, ister folklorik konumda ol. Şarkı türkü; şiirin müzikle aşkının sesidir.